Chi ‘l sàa desmentegàa ‘l curierìn dél Pérego ché ‘l partiva da piàza Cavùr e dòpu avè giràa par i viài dé Tiràn ‘l rüava al cunfìn dé Piatamàla?
I giuan ià mìga gudüü l’emuziùn dé girà ‘na òlta par i viài dél paés cùn ‘l curierìn!
Autista e biglietàri i éra ‘n divisa, l’éra gént dé fèr cùma ‘l pulmìn , sémpru chèi , puntuài cùma urulòcc svizzàr.
Apéna tée sultavét sù , i tàa salüdàva par nùm, i tàa stacàva ‘l biglièt, i tàa vardàva da cìma a fùnt e se tàa ghéret la bàla dé l’ öcc stràca , i tàa dumandàva cùma tàa stàvet.
Tüt ‘stà gentilèza l’era comprésa n’ tèl biglièt.
L’autista l’èra cùma ‘l padrùn dé cà,’l tàa vardàva rée andùa ta sa sentàvet giù, miga par ès curiùs , ma pàr savè andùa scargàt.
Ruà sùl pòst, i tàa abrìva la porta e i ‘l tàa diséva: Sòciu sòlta giù!
‘l curierìn l’era còmut, ‘na benediziùn par i fémni che i duéva ‘ndà a fà spesa ‘n Svìzera e par i um che i rüàva fòo dé Runcàola cùl ‘l sàch.
Nèi àgn bùn, la gént ia crumpàa la màchina e ‘l curierìn lè stàcc desmentegàa.
Adès tücc i völ ‘ndà a béf ‘l cafè cùn ‘l mézu; sicùma i pòrti dei Bar iè strèci ( cùn ‘l mézu sa pàsa mìga ) l’ ucùr truà ‘n parchécc e ‘l parchécc l’è pü luntàn dél tòc dé strada chè l’ ghè da cà al cafè.
Sa tàa fèe bée i cùnt , ‘l tàa cunvée ndà a piòti. Pòo, sa tàa vàrdat li vòlti ché tàa dé cùr ‘l parchécc a cuntrulà l’uràri dél dìscu (cùn la pichéta adòs dé avè ciapàa la mùlta) alùra tàa capisét ché la to machina l’è ‘n argàgn dé purtàt rée.
Stès discùrs par li sciüri che i va a fà la spésa; i sa mai l’ témp ché i gà dé specià ‘n tèli butéghi.
Tè li vedét ruà fò dé cùrsa , cargàdi dé bùrsi cùma müi; par traversà li stradi e ruà ‘l parchécc i gà dé balà ‘l tàngu ‘n mèz àli machini.
I diretùr d’urchéstra iè chèi chè guida cùn öcc dé ièna; vargùn i tàa làsa pasà gnànca sù li strìsci pedunài.
Chèì pòo ché i laùra al céntru, iè metropoliti sénsa metropulitàna.
Alùra?
Alùra ‘l vèe ‘n mént ‘l Curierin dèl Perego.
La gént la sòlta sù sénsa pericùl , la fà i sò mestèe, pòo i la ciàpa par rùa a cà.
Dìm a tràa ‘n bòt; ‘n furestée ‘l rùa àla staziùn, sa ‘l völ ‘nda’ a Bùrmi u a Sùndri ‘l trùa ‘l pulmàn , ma sa ‘l völ curiusà par ‘l paés pü ché a piòti ‘l pòo mìga ‘ndà.
Dé solìt, lur, i sàa trùa àla staziùn dél Bernina ‘n cumitiva, quàndu ià fàcc a piòti ‘l gìr Tiran vècc -Madòna, iè sciòp.
Ma sé i sòlta su ‘n dèn pulmin par visità Tiràn i truerà ànca ‘l temp par consumà e cumprà vargùt.
Ai cumerciànt dél Céntru Stòric i cuminciaraà a ruàc pü cliént, gént còmuda e pü pusadìscia, cùn pü témp e munèda dé spént.
Chi ‘l pàga ‘l cùst dèl pulmìn?’L vantàcc ecunomìc, la cumudità dél servizi ché u dìc sùra, ‘l farà sultàa fòo ‘l cùst. ‘L grànd vantàcc l’è ché ‘l türista e òtra gént purtàda in gìr par ì’ paés l’è pü manuvrabìl......
‘N tél mézu publìc ‘l pòo eséch ‘ na béla cartìna dé Tiran, ‘n autista dé chèi simpatìc e nà bèla ràisa ‘n custum tradiziunàl ché la cùnta sù li nòsi belèzi.
L’idea l’è mìga mia, l’è dél mè nònu Méngu, mort ‘ n tél 1923, già “ agente polivalente di turismo” La so prufesiùn l’ éra: fachìn àli dùi staziùn cùn la padrunanza dé trèi lìngui ( ultrù ‘l dialèt), condutùr dé caròza , cunpagnadùu par Tiràn déi türisti ruàa àla staziun cùn ‘l trénu déla FAV e dél Bernìna, sunadùu dé fisarmonéga e alègru intratenidùu dè furestée ‘ n tèli usterìi par fàa gustà ‘l nòs vìn . E…. se ‘nvece del curerin ‘l g’è füss adès ‘n trenìn sü rödi de gùma ? Amò mèi !!, Per i raisìn ‘l sarés ‘na véra gudüria.
‘l Méngu l’ghèra vegni sù, che pàr guadagnà vargùt bisùgna ingignàs e fà funsiunà ‘l cervèl in tèla direziùn giusta.
Ezio Maifrè
Nessun commento:
Posta un commento